بیماری های بلدرچین و پیشگیری از آن اریا منتخب

بیماری های بلدرچین که امروزه در حال شیوع هستند را بشناسید. در این مقاله سعی داریم تا شما را با معروفترین و مهم ترین بیماری های بلدرچین که در حال شیوع هستند آشنا کنیم. ابتدا راهنمای کامل پیشگیری از بیماری های بلدرچین را قرار داده ایم سپس درمورد هر بیماری توضیح کاملی قرار داده شده است. برخی از مهم ترین بیماری های بلدرچین عبارتند از: بیماری تیفوئید بلدرچین بیرون زدگی مقعد بلدرچین بیماری تاول کف پایی بلدرچین بیماری نیوکاسل بلدرچین بیماری مارک بیماری اریزیپلاس بیماری سالمونلا گالیناروم بیماری پاستورلوز بیماری لکوز و… راهنمای پیشگیری از بیماری های بلدرچین باید این مهم را به خاطر داشت که می توان از بروز اکثر بیماری های ویروسی با بکارگیری یک مدیریت خوب و کاربردی پیشگیری کرد . لانه ها باید تمیز و دارای تهویه و دمای مناسب باشند و از ورود جانوران موذی به آنها ممانعت شود . بلدرچین نباید با انواع دیگر پرندگان پرورش داده شود، زیرا به خوبی مشخص شده که گونه های مختلف پرندگان دارای حساسیت های متفاوت در برابر ارگانیسم های عامل بیماری هستند . از آنجا که بلدرچین های جوان به بیماری حساس تر هستند بنابراین آنها باید جدا از بلدرچین های مادر پرورش یابند زیرا بلدرچین های مادر ممکن است به طور تحت بالینی با میکروارگانیسم هائی آلوده باشند و یا به عنوان حاملین عوامل بیماریزا عمل کنند .

در مزارع بزرگ پرورش بلدرچین توصیه می شود که سرپرست های مستقل جهت مراقبت از این پرنده ها گماشته شوند. شواهدی مبنی بر انتشار بیماری های خاصی مانند لکوز در مزارعی که بلدرچین و ماکیان به طور جداگانه پرورش می یابند ولی سرپرست آنها یکی است، وجود دارد. برعکس بلدرچین های ژاپنی ممکن است به عفونتهای تحت بالینی مبتلا شوند و آن را به سایر گونه های پرندگان انتقال دهند . این پرندگان باید با غذای مناسب که از منبع مورد اطمینان خریداری شده تغذیه شوند. غذا باید در مکان خشک نگهداری شده و از رشد کپکها ممانعت بعمل آید و همچنین باید از جانوران موذی که ممکن است سبب ایجاد بیماری یا انتقال میکروارگانیسمها شوند محافظت گردد. این پرندگان باید به طور مرتب و روزمره بازبینی شده و اگر نشانه هائی از قبیل کزکردگی، لرزش، فلجی را نشان دادند جهت معاینه به دامپزشک ارجاع داده شوند . پیشگیری در خلال شیوع بیماری هنگامی که بیماری شیوع پیدا می کند صاحبان مزارع باید به توصیه هائی مبنی بر جداسازی پرندگان سالم از بیمار عمل کنند. زیرا کانی بالیسم ، خوردن مواد دفعی پرندگان بیمار و انتقال از طریق آئروسل سبب انتشار بیماری خواهد شد. توصیه می شود که لاشه ها سوزانده و یا به وسیله آهک مدفون شوند و تمام محل ضدعفونی گردد. همچنین انکوباتورها ضدعفونی شده و جوجه بلدرچین های تازه هچ شده در محلهای ضدعفونی شده پرورش یابند. منبع شیوع بیماری در صورت امکان شناسائی گردد و با اقدامات پیشگیری کننده مناسب بیماری تحت کنترل درآید . بلدرچین ژاپنی با این که نسبت به برخی از بیماریها مقاوم است ولی نسبت به ابتلا طبیعی به اکثر بیماریهای ویروسی ماکیان حساس می باشد به خصوص هنگامی که تحت شرایط مدیریتی ضعیف پرورش یابد. هرچند تعداد گزارشهای مربوط به وقوع طبیعی بیماری در بلدرچین ها در مقایسه با ماکیان دیگر کمتر می باشد. اما این موضوع ممکن است ناشی از این واقعیت باشد که تعداد معدودی مزرعه پرورش بلدرچین وجود دارد. با توجه به پیشرفتهای اخیر در امر روشهای فنی تشخیصی در ویروس شناسی این احتمال وجود دارد که موارد بیشتری از وقوع طبیعی بیماری های ویروسی خصوصا آنهائی که ناشی از اعضای گروه آدنوویروس هستند گزارش شوند . لکوز حساسیت بلدرچین ژاپنی به عفونت طبیعی با ویروس لکوز پرندگان توسط محققین گزارش شده است. ضایعات ماکروسکوپیک و میکروسکوپیک در بلدرچین با آنچه که در ماکیان توصیف گردیده مشابه می باشد. معمول ترین ضایعات ماکروسکوپیک عبارت از بزرگ شدگی کبد و طحال و ضخیم شدن دیواره روده است. آزمایشهای هیستوپاتولوژیک تعداد زیادی لنفوبلاست را همراه با مواردی از اشکال میتوزی نشان می دهد. وجود آنتی بادی علیه ویروس لکوز در سرم را می توان با آزمایش های VN و CFT تشخیص داد. جهت مطالعه حساسیت ژنتیکی پرندگان به ویروس لکوز، از هیبریدهای بلدرچین- ماکیان استفاده شده است. عفونت ناشی از ویروس لکوز باید از سایر بیماریهائی مانند MD و RE تفریق شود. برونشیت بلدرچین (QB= QUAIL BRONCHITIS) QB یک بیماری ویروسی حاد و بسیار مسری مربوط به دستگاه تنفسی بلدرچینهای باب وایت بوده و توسط یک آدنو ویروس ایجاد می گردد. نشانه های بالینی شامل عطسه و سرفه، کزکردگی، رال های تنفسی و گاهی اوقات آبریزش از چشم و کونژونکتیویت می باشد. علائم عصبی از جمله پیچش گردن، گاهی اوقات در پرندگان جوان دیده می شود. در بلدرچین های بالغ تولید تخم ممکن است از 10 تا 15 درصد کاهش یافته، تعدادی از تخمها دارای پوسته نرم و فاقد پیگمانتاسیون عادی باشند. تغییرات ماکروسکوپیک شامل وجود اکسودای موکوسی در نای و برونش ها بوده، ممکن است ششها دچار احتقان شده باشند. گاهی اوقات ممکن است بزرگ شدن طحال و پریتونیت و نقاط نکروزه بر روی کبد مشاهده شود. گزارشی مبنی بر وجود ضایعات عصبی به صورت ماکروسکوپیک وجود ندارد. این بیماری به خصوص در گله های تجاری بلدرچین که زیر 8 هفته سن دارند، خطرناکتر می باشد. مطالعه گزارشها و بررسی های مشابه نشان می دهد که از مطالعه جنبه های پاتولوژیک این بیماری در بلدرچین ژاپنی غفلت شده است. در بررسی تجربی، یک سویه از آدنو ویروس پرندگان که به روش داخل بینی و آئروسل به بلدرچین های ژاپنی تلقیح شده بود، سبب عفونت نهفته بدون بروز نشانه های بالینی در آنها شد. امکان بازیافت نامنظم ویروس از شش و نای و ظهور منظم آنتی بادی پس از هفت روز وجود داشت. گزارش دیگری در رابطه با جداسازی ویروس QB و تغییرات پاتولوژیک مربوط به دستگاه تنفس بلدرچین ژاپنی وجود دارد. در این گزارش آمده که شش جوجه بلدرچین ژاپنی با سن 3 تا 6 هفتگی نشانه هائی دال بر ناراحتی از خود نشان دادند و همگی آنها دچار سرفه، عطسه و رالهای نای بودند. چهار قطعه از جوجه ها با سن 6 هفته نشانه های عصبی به همراه پیچش گردن و یکی از این جوجه ها کدورت قرنیه و درگیری چشم چپ را نیز نشان داد. اکسودای موکوسی در نای و برونشها در تمام جوجه ها مشاهده گردید. ریه ها ظاهری طبیعی داشتند. در بررسی هیستوپاتولوژیک نای، هیپر پلازی مشخصی در اپی تلیوم و غدد ترشح کننده موکوس همراه با نفوذ سلولهای لنفوسیت مشاهده شد. این تغییرات در 4 جوجه در سن 6 هفتگی دیده شد. جوجه های با سن 3 هفته هیچ گونه تغییر هیستوپاتولوژیک نشان ندادند. از چهار جوجه ای که ضایعات نای را نشان دادند دو جوجه دارای ضایعاتی درششها بوده و پر خونی عروق سیاهرگی، هیپرپلازی ملایم تا متوسط، اپی تلیوم برونشها و تجمع لنفوسیتها را در اطراف برونشها نشان می دادند. تغییرات میکروسکوپی محسوسی در مغز، سنگدان، پانکراس، قلب و پیش معده بلدرچینها مشاهده نشد. برای تشخیص این بیماری باید سوسپانسیون نای، کیسه های هوائی و شش ها از طریق کیسه زرده و یا CAM به جنین های ماکیان تلقیح شود. در صورت وجود ویروس عامل QB معمولا جنین ها ظرف چند روز تلف شده، ظاهری کوتوله و پیچ خورده دارند. در این حالت نیز مواد عفونی دستگاه تنفسی بلدرچین های آلوده به جنین ماکیان تلقیح شد و عدم رشد، کوتولگی، پیچ خوردگی و مرگ جنین ها اتفاق افتاد. در سرم بلدرچین های مبتلا، آنتی بادی رسوب دهنده در آزمایش AGPT وجود نداشت. ممکن است علت این حالت، تفاوت جدایه های ویروس باشد. QB را باید از بیماری هائی که سبب درگیری دستگاه تنفس و یا بروز نشانه های عصبی می شوند، تفریق نمود. از این دست می توان به بیماریهای ND،AE،EEE و آسپرژیلوس اشاره کرد. ویروس هاری یک گزارش از فرانسه درباره ماندگاری و حفظ حدت ویروس هاری به مدت 112 روز در یک مورد از 6 بلدرچینی که به طور داخل مغزی تلقیح شده بودند، وجود دارد. بررسی هیستوپاتولوژیک این پرنده ، وجود اجسام نگری (NEGRI BODIES) را مشخص نمود. پاستورلوز بلدرچین ژاپنی همانند بلدرچین باب وایت به پاستورلوز حساس می باشد در بیشتر گزارشها شیوع بیماری پس از ورود بلدرچین های جدید از گله دیگری به مزرعه پرورش بلدرچین اتفاق افتاده است. بلدرچینهای مبتلا در کنار هم تجمع یافته و نشانه هائی از قبیل کزکردگی و اسهال سبز رنگ نشان داده و در نهایت زمین گیر شده و تلف می شوند. در برخی از گزارشها میزان تلفات تا 50 درصد ذکر شده است. در کالبد گشائی بلدرچین های تلف شده هیپرمی عمومی، کبد متورم همراه با نواحی نکروز چند کانونی، نقاط نکروزه بر روی طحال، تیره رنگ بودن ششها و خونریزی در لایه موکوسی دوازدهه دیده شد. در هیستوپاتولوژی پنومونی بینابینی، نکروز چند کانونی طحال و کبد وجود داشت. برای تشخیص این بیماری از خون درون قلب و مهر حاصل از کبد لام هائی تهیه نموده و پس از رنگ آمیزی با رنگ ارگانیسم دو قطبی پاستورال مالتوسیدا مشاده می شود. خون درون قلب بلدرچینهای تلف شده جهت بررسی های باکتریولوژیک و انجام آزمایشهای بیولوژیک در خرگوش گرفته شد. کلنی های رشد کرده بر روی محیط آگار خون دار، شبیه به قطره شبنم، جدا از هم و محدب و کروی بودند. هیچ گونه همولیزی در محیط آگار خون دار مشاهده نشد و بر روی محیط مک کانگی نیز رشد نکرد. ارگانیسم گرم منفی به شکل کوکوباسیل تکی یا دو تائی بوده و گلوکز، ساکاروز و مانیتول را بدون تولید گاز تخمیر کرد. خرگوشهائی که با خون درون قلب بلدرچین های تلف شده تلقیح شده بودند، ظرف یک شب مردند. خرگوش های تلف شده ضایعات خاص بیماری پاستورلوز از قبیل تورم نای توام با خونریزی و کبد خالدار را نشان دادند. ارگانیسم به شکل خالص از کشت خون درون قلب خرگوشهای تلف شده جدا شد. تراکم بسیار بالای بلدرچینها در مکانی که تهویه ضعیفی دارند و همچنین استرس ناشی از حمل و نقل در مسافتهای طولانی، ممکن است از عوامل مساعد کننده شیوع بیماری و مرگ و میر در مقیاس بالا شود. پاکسازی و ضدعفونی محیط نگهداری بلدرچین ها و کنترل حشرات و جوندگان در حذف ارگانیسم از محیط موثر می باشد. با استفاده از واکسن روغنی تهیه شده از باکتری جدا شده از گله و انجام اقدامات بهداشتی می توان بیماری را به طور موفقیت آمیزی کنترل نمود. بیماری آنفلانزا علایم : در حالت اولیه و خفیف علائمی مانند بی حالی، درگیری تنفسی و اسهال مشاهده می شود و در شکل حاد بیماری شامل التهاب کیسه های هوایی ، سینوس ها و همچنین سینوس ها پر از مواد پنیری است. جوجه بلدرچین ها یا حتی گاهی بالغین ممکن است ناگهانی خفه شوند به این دلیل که مجاری تنفسی از مواد پنیری پر شده اند. از جمله سایر علائم نیز می توان به درگیری های شدید تنفسی ، آبریزش بیش از حد چشم ها و کبودی سر و صورت و پاها به ویژه ساق آنها، افت شدید تولید تخم هم در گله های مادر و هم تخم گذار اشاره کرد. پیشگیری و درمان : مهم ترین عامل در پیشگیری از بیماری ها رعایت بهداشت است. یعنی باید از تماس مستقیم یا غیر مستقیم بلدرچین با هر گونه اشیا و جاندار آلوده بپرهیزیم. برای درمان در سطوح اولیه استفاده از واکسیناسیون است. بیماری آبله علایم: دوره کمون بیماری معمولا 15 روز و دوره ابتلای آن 40 روز است و محیط را تا چندین ماه آلوده می کند. تاول هایی بر روی تاج بلدرچین ها، پلک آنها یا هر نقطه بدون پر دیگر بلدرچین ها پدیدار میشود که این تاول ها به سرعت بزرگ شده و متجمع و یکی می شوند و سپس به رنگ قهوه ای در می آیند که در پایان کار بسته می شوند، خشک می شود و می ریزد. ورم پرده نازک روی چشم ، ایجاد مواد پنیری در پلک چشم، سخت شدن خوردن و آشامیدن برای پرنده به دلیل وجود زخم در دهانش از دیگر علایم می باشد پیشگیری و درمان: اولین و کم هزینه ترین روش رعایت موارد بهداشتی، ضد عفونی کردن منظم محیط، سیستم تهویه هوای مناسب می باشد، حشرات بیشترین ناقل بیماری می باشد، از ورود حشرات به داخل سالن جلو گیری کنید. راه حل بعدی واکسیناسون کل پرنده ها در مقابل بیماری می باشد. تقویت غذای گله و استفاده از جیره سهل البلع و شستشوی محیط با مواد ضد عفونی کننده و پاکسازی مداوم محیط از فضولات از روش های موثر جهت پیشگیری از بیماری می باشد. علایم: آبریزش بینی، اختلالات تنفسی، خرخر، عطسه های سوتی، نفس نفس زدن، تنفس با منقار باز، افسردگی، تشنگی، بی اشتهایی، فلج، لرزش عضلات، چرخش به پشت یا به شکم، غلت زدن از علایم ظاهری این بیمای می باشد. تولید تخم به سرعت کاهش می یابد، پوسته تخم مرغ نرم و رنگ پریده است، اسهال سبز، فلج پاها و بال ها، پنومونی بینایی، سرفه، سستی و پایین افتادگی بال ها، چرخش به دور خود و عقب عقب راه رفتن، رقیق و آبکی بودن سفیده تخم ها ، عقب راه رفتن پس از نوشیدن آب از دیگر علایم این بیماری است. پیشگیری و درمان: اولین و بهترین روش در پیش گیری از بیماری رعایت الزامات بهداشتی، تمیز نگه داشتن محیط و پاکسازی مداوم فضولات و ضد عفونی کردن پرندگان می باشد، از واکسیناسیون نیز جهت پیشگیری از بیماری می توان کمک گرفت، این کار به سه روش انجام میشود: مخلوط کردن واکسن با آب اشامیدنی، اسپری کردن آن و یا تزریق عضلانی. که بهترین روش مخلوط کردن کردن واکسن با آب آشامیدنی پرنده می باشد. از آنتی بیوتیک ها نیز جهت درمان این بیماری میتوان کمک گرفت. بیماری آنسفالومیلیت بیماری نیوکاسل علایم: این بیماری با سن پرنده رابطه عکس دارد یعنی هر چه پرنده بالغ تر باشد، احتمال نفوذ ویروس در بدن پرنده کمتر است. بر همین اساس، جوجه های تازه به دنیا آمده بیشترین خطر را متحمل می شوند. از مهم ترین علایم این بیماری ضعف جوجه ها پس از خروج از تخم و گیجی پرنده می باشد. این گیجی پرنده تا حدی می تواند پیشرفت کند که پرنده نتواند تعادل خود را هنگام راه رفتن حفظ نماید، به همین دلیل پرنده علاقه ای به حرکت نداشته و بیشتر بر روی مفاصل خرگوشی خود می نشیند. در نهایت با پیشرفت بیماری پرنده فلج شده و در اثر تشنگی یا گرسنگی از بین می رود. پیشگیری و درمان: چون این ویروس از طریق مدفوع دفع می شود و تا مدت ها در بیرون از بدن موجود زنده می تواند زنده بماند، پس برای جلوگیری از این بیماری، همواره محیط را از فضولات پاکسازی کنید و پرندگان و محیط را ضد عفونی کنید. جهت جلوگیری از انتقال بیماری به نطفه ها، باید پرنده مادر را از راه آشامیدنی یا تزریقی واکسینه نمود. پرنده های بیمار را در محلی جداگانه نگهداری کنید تا از مرگ انها بر اثر تشنگی، گرسنگی یا له شدن جلوگیری شود. بیماری مارک علایم: مارک یک بیماری عصبی است که اعصاب بلدرچین را مورد حمله قرا می دهد. در صورت ورود این بیماری به بدن پرنده باید سه هفته منتظر ماند تا علائم بیماری بروز کند. از علایم این بیماری فلج شدن گردن، بال ها و پاها می باشد که پرنده دیگر نمی تواند سرپا بیاستد و در زمانی که روی زمین است یک پای خود را عقب و پای دیگر خود را جلو نگه می دارد و بال هایش به صورت آویزان می افتد. در حالت شدید علائمی مانند عدم تعادل، فلج شدن یک طرفه یا دو طرفه بدن پرنده، لاغر شدن شدید در اثر از دست داد اشتها و سرانجام مرگ میتوان اشاره کرد. پیشگیری و درمان: رعایت اصول بهداشتی، ضد عفونی کردن محیط و پاکسازی مداوم محیط از فضولات از روش های عمومی پیشگیری می باشد، در مرحله بعد باید تمام پرندگان را در مقابل بیماری مارک واکسینه نمود. این بیماری ویروسی بوده و درمان خاصی را نمی توان برای آن پیشنهاد کرد، در جهت کمک به بهبود وضعیت پرندگان بیمار، انها را سایر پرندگان جدا کنید و با تقویت غذای آنها و تهویه مناسب هوای محیط، حفظ رطوبت نرمال از مرگ آنها جلوگیری کنید. بیماری تیفوئید، عفونت کورنا و روس سار کوما بلدرچین بیماری تیفوئید بلدرچین عامل بیماری تیفوئید پرندگان سالمونلاگالیناروم است. شیوع بیماری ناشی از سامونلاگالیناروم سبب تلفات بالایی های در جوجه بلدرچین 1تا ۳ روزه شده در جوجه بلدرچین های نر نیز تلفات پایینی را ایجاد کرد نشانه های بیماری تیفوئید نشانه های بالینی بیماری، شامل افسردگی و تجمع جوجه بلدرچین ها به دور هم بود که در کالبد گشایی جوجه بلدرچین های تلف شده، پری کاردیت، نقاط نکروزه بر روی کبد، پرخونی شش ها، هیدروپری کارد، انتریت توام با خونریزی حاد و بزرگ شدگی طحال وجود داشت. نشانه ها و ضایعات بیماری در جوجه بلدرچین های نر, شامل کاهش اشتها، نفس نفس زدن خفیف، پرخونی کبد و انتریت بود. عفونت کورنا در بلدرچین ها یک عفونت کورنا ویروسی سبب بیش از ۲۰ در صد تلفات در بلدرچین های ۸ تا ۹ روزه در چندین مزرعه در ایتالیا شد. نشانه های بیماری عفونت کورنا نشانه های بیماری عفونت کورنا بلدرچین (Corna Virus Infection) نشانه های بالینی این بیماری عبارت از افسردگی، تاخیر در رشد، عدم اشتها، ترس از نور و آب ریزش بینی و گاهی اوقات عطسه بود. ضایعات میکروسکوپی شامل تورم کیسه های هوایی، رینیت کاتارال، ری کاردیت و پری هپاتیت بود. این بیماری باید ار عفونت های ویروسی مانند آنفولانزا و ND و عفونت های باکتریایی ایجاد شده توسط اریزیپلوترکس و گونه های پاستورلا و عفونت های قارچی ناشی از گونه های آسپرژیلوس تفریق شود.

بیماری روس سار کوما بلدرچین (Sarcoma) حساسیت بلدرچین ژاپنی به تلقیح ویروس عامل (CT- 842 Brayan Strain) برای اولین بار توسط Reyniersand Saksteder 1960 نشان داده شد. تلقیح این ویروس به جوجه بلدرچین های یکروزه سبب ایجاد تومور در ۶ تا ۸ روزگی گردید. گزارش دیگری از روسیه نشان داد که بلدچین فقط به سویه های RAV1 و Brayan ویروس RS حساس می باشد. این حالت احتمالاً به ساختمان ژنتیکی بلدرچین مربوط بوده، وضعیت ژنتیکی بلدرچین ها تعیین کننده حساسیت آنها به سویه های مختلف RSV می باشد. همچنین RSV از جنین های بلدرچین که به طور طبیعی آلوده شده بودند، جدا شده است. بیماری بیرون زدگی مقعد (پرولاپس) در بلدرچین بیرون زدگی مقعد، اصطلاحاً تمایل به خارج پیدا کردن جزئی یا کلی مخاط کانال انتهایی بدن بلدرچین گفته می شود. این معضل معمولاً در شروع تخم گذاری در نیمچه های قوی و یا در بلدرچین ها تخم گذار خیلی چاق دیده می شود. عوامل موثر در بروز بیرون زدگی مقعد بلدرچین ۱- جیره ی غذایی با انرژی بالا (مخصوص بلدرچین گوشتی) باعث چاق شدن و تولید چربی نیمچه ها شده در حالی که از نقطه نظر اسکلت و ماهیچه ضعیف می باشند. ۲- مصرف بیش از اندازه دان و برنامه ی غلط نور دهی (ساعات نور زیاد شونده) باعث قوی شدن نیمچه ها می شود. این نیمچه ها حتی اگر وزن استاندارد داشته باشند، زودتر شروع به تخم گذاری می کنند. از آنجایی که از نظر فیزیکی هنوز بالغ نشده اند، ماهیچه های کانال تخم هنوز قدرت و ارتجاع لازم را ندارند. تخم بلدرچین دو زرده، انگل و کانی بالیزم ( همدیگر خواری بلدرچین) با جراحت قسمت تحتانی بدن, باعت بیرون زدگی مقعد می شود. زمانی که مقعد متورم و یا زخمی باشد، حتی پس از تخم گذاری، کانال تخم مایل به برگشتن به حالت طبیعی خود را پیدا می کند. قبل از برگشتن قسمت انتهایی کانال به وضعیت اولیه، بلدرچین مورد حمله ی دیگر پرنده ها قرار می گیرد. این معضل بیشتر در حیواناتی که در قفس های نامناسب پرورش می یابد به چشم می خورد. گاهی بیرون زدگی مقعد، به دنبال تغذیه ی خوب و حساب شده، مدیریت صحیح و نوردهی مناسب پیش می آید، پرورش دهنده ی بلدرچین نمی بایستی عجله کند و در این زمان بایستی تمامی سعی خود را برای شروع تخم گذاری بلدرچین ها در سن و وزن استاندارد معمول نماید. تاول کف پائی (Bumble Foot) بلدرچین های مبتلا به تاول کف پائی نشانه های لنگش را نشان داده و در معاینات، مفاصل درگیر متورم و بزرگ شده بودند. بالشتک کف پائی و بافتهای اطراف دچار تورم پیازی شکل (Bulbons Swelling) بودند. کپسول مفاصل تارس پا ضخیم و سفت شده و غشاهای سینوویال نیز ضخیم شده بود. با برش سطح محل ضایعه، برجستگی سفید رنگی در داخل بافت دیده می شد، که از این ضایعات باکتری E.Coli جدا شد. کشتار کشتار بلدرچین معمولاٌ در محلی واقع در خود مزرعه و بیشتر به صورت دستی انجام می گیرد و پس از کشتار کلیه اجزا و امعا و احشا پرنده خالی شده و پس از تمیز کردن و قطع نمون پا و سر، لاشه ها را در بسته های 6 – 5 عددی قرار می دهند که در این حالت وزن هر بسته عموماٌ بین 1100 – 850 گرم در نوسان می باشد. اما بایستی گفت که با توجه به بازار رقابتی کنونی، برای مزارعی با ظرفیت کشتار بالا، تهیه یک خط کشتار و بسته بندی صنعتی که بتواند طبق استانداردهای روز دنیا اقدام به کشتار و بسته بندی کامل و بهداشتی محصول نماید بسیار مناسب است و می تواند قابلیت رقابتی محصول را در برابر سایر تولیدکنندگان بالا ببرد. در حال حاضر برای تهیه و نصب یک خط کشتار کاملاٌ پیشرفته و خودکار با ظرفیت کشتار 350 قطعه کشتار در ساعت، ساخت معتبرترین سازندگان اروپائی بایستی رقمی در حدود 150 – 130 میلیون تومان سرمایه گذاری در نظر گرفت که در صورت داشتن چنین ظرفیت کشتاری، این حد سرمایه گذاری معقول خواهد بود پایگاه اطلاع رسانی آریادر صورت اطلاعات بیشتر و یا درخواست به روز قیمتها……یا سفارش خرید و فروش خود و…. به شماره 09123968671 09121986651 09131005836 09131007689               تماس با ما               درخواست خود را اعلام نماید و پیامک کنید. .

آریا منتخب پارسیان مشاوره و فروش انواع جوجه بوقلمون – جوجه شترمرغ – جوجه کبک – جوجه مرغ بومی – جوجه بلدرچین – جوجه اردک

09131005836

09121986651

09131007689

09123968671

 

کانال تلگرامی آریا منتخب پارسیان

فروش تخم مرغ صادراتی

فروش جوجه مرغ صادراتی

فروش جوجه بوقلمون

فروش انواع بذر

فروش جوجه مرغ بومی

قیمت کنسانتره ۲/۵ درصد

قیمت پایاندان

قیمت پیش دان

فروش تخم بوقلمون نطفه دار

فروش جوجه بوقلمون برنز یکروزه

فروش بذر پیاز

فروش بذر چغندر

فروش پولت صنعتی

فروش جوجه شترمرغ

فروش دان شترمرغ

فروش جیره بوقلمون

فروش دان مرغ بومی