پرورش جوجه شترمرغ

 

پرورش جوجه شترمرغ

 
پرورش جوجه شترمرغ یکی از فعالیت های اقتصادی پربازده می باشد که درصورت دارابودن تجربه و اطلاعات کافی می تواند برای شما سود دهی بالایی به ارمغان آورد.
چرا که این پرنده علاوه بر گوشت، تخم، پوسته تخم، چربی(روغن)، پر و حتی پوست این پرنده کاربرد دارد.
 

 

امکانات مورد نیاز برای تولید جوجه شترمرغ:

 

جوجه شترمرغ های یکروزه نسبت به دما و دیگر شرایط محیطی بسیار حساس می باشند.
محیط زندگی آن ها پس از خروج از تخم باید بین سی تا سی و دو درجه سانتیگراد باشد. اما باید به طوری این دما به کمک منبع حرارتی که شبیه مادر مصنوعی باشد (یا لامپ هیتر) تهیه شود که جوجه ها حق انتخاب داشته باشند.
پس از گذشت بیست وچهار ساعت از خروج جوجه ها می توان با توجه به شرایط جوی جوجه شترمرغ ها را در فضای آزاد قرار داد.
به دلیل حساس بودن جوجه ها در سنین اولیه، بهداشت سالن را کاملا مراعات کرده و همچنین شب هنگام دما و تهویه ی محیط برای جوجه ها شرایط مناسبی داشته باشد.
 

عوامل بیماریزا در جوجه های شترمرغ ها:

  • عفونت کیسه زرده مهمترین عامل بیماریزا ر روز های اولیه زندگی جوجه ها تا حدود 14 روزگی می باشد که راه های انتقال بسیار زیادی دارد.
    جوجه ها ممکن است از طریق تخم، دستگاه جوجه کشی، بند ناف ، غذا، و حتی خوردن مدفوع به این بیماری مبتلا شوند.
    همچنین در صورت عدم جذب به موقع کیسه زرده احتمال عفونت و مرگ و میر جوجه ها افزایش می یابد.
  • بیماری های باکتریایی ، اسهال و مشکلات فیزیکی پا را می توان از دیگر عوامل مرگ ومیر و بیماری در جوجه های کم سن و سال نام برد.
  • برای جذب کیسه زرده، باید یک روز پس از هچ به جوجه ها غذا داد و این غذا باید حاوی انرژی و پروتئین بالا و املاح ، مواد معدنی و ویتامین های کافی باشد.
  • جوجه های شترمرغ به طور معمول چند روز طول می کشد تا غذا خوردن را بیاموزند و همین مدت برای جذب کیسه زرده کافی است.
    البته در روش های پرورشی قدیم یک جوجه ی بزرگتر بین جوجه های کوچک قرار می دادند تا غذا خوردن را به آن ها بیاموزد. اما به دلیل نگرانی از بروز عفونت و بیماری دیگر این روش منسوخ شده است.
  • به دلیل حساس بودن جوجه های کم سن و سال، بهتر است جوجه های مریض یا کم فعالیت را از بقیه جدا کنید و در محیط دیگری سعی در درمان و تقویت آن ها بنمایید.
  • یکی دیگر از عوامل مرگ و میر جوجه ها تا سن چهارماهگی، انباشته شدن اجسام و مواد خارجی مانند سنگ، چوب و ساقه در پیش معده و سنگدان می باشد. پس سعی کنید اجسام خارجی قابل بلعیدن را از محیط پرورش جوجه ها دور و پاکسازی نمایید.
  • جوجه های شترمرغ نسبت به استرس بسیار حساس می باشند و استرس ها با منشا های مختلف می تواند منجر به مرگ پرنده گردد. مانند استرس های ناشی از بالانس نبودن جیره ، بیماری، عدم آرامش و مشکلات سلامتی پرنده.
  • جوجه شترمرغ ها به بیماری هایی مانند نیوکاسل و آنتروتوکسمی حساس هستند و واکسیناسیون به موقع علیه این بیماری ها به شدت توصیه می گردد.
    هرچند بیماری آنتروتوکسمی واگیر نداشته و می توان گفت علت اصلی آن استرس ناشی از تغییر در جیره غذایی، حمل و نقل، ترس، تراکم جوجه ها و… می باشد.

جوجه شترمرغ ها رشد سریعی داشته به طوری که در یک ماهگی وزنی بین سه تا شش کیلوگرم دارند و تا سه ماهگی وزنشان بین بیست تا سی کیلوگرم خواهد بود. به همین دلیل هرچه جوجه ها بزرگتر شوند، فضای بیشتری نیاز دارند.
همچنین در محیط گردشگاه جوجه ها حتما سایبان وجود داشته باشد.
بهترین بستر برای جوجه شترمرغ ها خاک می باشد. و کف بستر آن ها بهتر است از جنس بتن باشد تا بتوانید به راحتی زمین محیط زندگی جوجه ها راشسته و ضدعفونی نمایید.
تامین گرمای محیط و بستر یکی از روش های کاهش استرس و تلفات ناشی از عفونت کیسه زرده است که گاها حتی از سیستم حرارت از کف جهت گرم کردن بستر استفاده می نمایند.
معمولا تلفات جوجه ها بعد از سه ماهگی کم می شود و عامل مرگ و میر جوجه ها پس از این سن بیشتر ناشی از مسائل فیزیکی است
بین سه ماهگی تا سن کشتار یعنی یک سالگی، جوجه شترمرغ ها را در فضای محصور و نه در سالن های بسته نگه داری می شوند.زیرا بعد از این سن ( سه ماهگی) شترمرغ ها نسبت به گرما و سرما مقاوم هستند.
در این دوران هر پرنده حداقل پنجاه متر مربع فضای گردشگاه و پنج متر مربع نیز فضای سایبان نیاز دارد.
 
همچنین شترمرغ های مولد پس از یک سالگی از جیره های نگهداری استفاده می کنند.
 

اهمیت تغذیه در پرورش جوجه شترمرغ ها

تغذیه جوجه شترمرغ ها به قدری مهم است که نه تنها بر رشد اولیه پرندگان بلکه بر میزان تولید و حتی عدم تلفات نیز تاثیر می گذارد. البته اهمیت تغذیه و تاثیر آن در میزان تلفات جوجه ها در سه ماهه اول زندگی جوجه شترمرغ ها بسیار بیشتر می باشد.

روش های بالابردن بازده خوراک شترمرغ ها

 

استفاده از سنگریزه در خوراک جوجه شترمرغ ها

اهمیت سنگریزه در غذای پرنده، کمک به خرد شدن غذا در سنگدان آن ها می باشد.
به دلیل اینکه جوجه شترمرغ ها از طریق چرا و گردش به سنگریزه های مناسب دسترسی ندارند، شما باید خودتان سنگریزه به غذای آن ها بیفزایید.
دقت کنید که اندازه سنگریزه ها نصف اندازه ناخن انگشت پرنده باشد. اما برای جوجه های تازه هچ شده، سنگریزه ها باید به اندازه دانه های برنج باشند.
به نظر می رسد که در دسترس قرار دادن سنگریزه ها به صورت آزاد و جدا از خوراک پرنده ، ممکن است سبب انباشتگی سنگریزه درمعده یا روده جوجه ها شود و ترجیحا میزان سنگریزه مناسب را با خوراک آن ها مخلوط نمایید.
 
نکته: سنگ های صنعتی سبب بروز یبوست در پرنده می گردد.

آموزش پرورش و تولید جوجه شترمرغ
سود پرورش جوجه شترمرغ

افزودن ویتامین به تغذیه جوجه شترمرغ ها:

به طور معمول ویتامین ها را دو تا سه هفته اول به آب آشامیدنی جوجه ها می افزایند که به افزایش مقاومت جوجه ها در مقابل بیماری ها و رشد و بازده پرندگان کمک می نماید.
همچنین ویتامین سی می تواند مقاومت پرنده در مقابل استرس های مختلف را بالا ببرد.

استفاده از کود حیوانی در خوراک طیور:

کود حیوانی اصولا به دلیل تامین میکروب های لازم جهت هضم غذا در روز های اول زندگی در اختیار پرنده قرار می گیرد.
تحقیقات نشان داده است که این میکروب در زندگی طبیعی و در حیات وحش با خوردن مدفوع پرندگان والد بعنوان اولین غذا شکل می گیرد.
منظور از کود حیوانی، مدفوع تازه پرندگان بالغ می باشد.
البته این روش خطر انتقال انگل های روده یی و عوامل بیماریزا به جوجه ها را نیز به دنبال دارد.
همچنین در روز های اول زندگی، جوجه ها مدفوع خود را می خورند که مشکلات بهداشتی عدیده یی به دنبال خواهد داشت. به همین دلیل مدفوع کف سالن باید به طور منظم جمع آوری گردد. یا می توانید توری های فلزی که با کف بستر فاصله دارند استفاده نمایید تا مدفوع از دسترس جوجه ها خارج گردد.
 

اهمیت آب آشامیدنی در پرورش جوجه شترمرغ ها:

آب آشامیدنی تمیز از همان روز های اول و همراه با اولین وعده غذایی باید در دسترس جوجه ها قرار گیرد و جوجه های تازه هچ شده همانند غذا خوردن باید چگونگی آشامیدن آب را نیز بیاموزند.
گاها پرورش دهندگان از رنگ های خوراکی یا چسباندن عکس های رنگی درون آبخوری جهت جذب جوجه ها استفاده می نمایند.
همچنین ارتفاع آبخوری نباید خیلی بلند باشد .
سعی کنید که آبخوری ها را با کمک اشیاء سنگین مهار کنید و از واژگون شدن آن ها جلوگیری نمایید.
تعداد آبخوری ها اما معمولا کمتر از دانخوری ها می باشد یعنی به ازاء هر سه دانخوری یک آبخوری باید در نظر گرفت.
 
روش پرورش شما چه در محوطه باز باشد و چه در پناهگاه، در هر صورت باید میزان خوراک، آب مصرفی و حتی فضولات و ادرار آن ها را کاملا تحت نظر داشته باشید.
به یاد داشته باشید که ادرار طبیعی به رنگ سفید است.
اگر جوجه های شما ضعیف باشند، آب بیشتری می خورند و همین مساله باعث اسهال آن ها می شود. که این مساله را با محدود کردن ساعاتی که آب در اختیارشان هست می توانید کنترل کنید.
اما نباید طوری باشد که جوجه ها تشنه بمانند.
 
هر روز آبخوری ها را تمیز کرده و به طور مداوم آب تازه در اختیار جوجه ها قرار دهید.
آب مصرفی جوجه ها هیچ وقت نباید مانده و گرم باشد.
زیرا گفته شده که ممکن است آب مانده و گرم سبب بیماری و تلفات جوجه ها شود. در نتیجه آبخوری ها را در معرض نور مستقیم خورشید قرار ندهید تا آب گرم و فاسد نشود.
 

افزودن علوفه به خوراک جوجه شترمرغ ها:

علوفه تازه می تواند برای جوجه شترمرغ ها اشتها آور باشد و ویتامین ها و پروتئین های مورد نیاز جوجه ها را تامین نماید.
جوجه های هچری بعد از اینکه غذاخوردن را یادگرفتند، علوفه تازه را بیشتر از انواع دیگر خوراک دوست دارند.
در کنار خوراک آردی، علوفه تازه باید به صورت خرد شده در اختیار جوجه ها قرار گیرد. شما می توانید از انواع گزنه، شبدر، یونجه و کلم برای تغذیه جوجه ها به صورت سه الی چهار نوبت در روز برای خوراک جوجه ها استفاده نمایید.
اگر سن جوجه های شما کمتر از یک ماه باشد، هرگز از ساقه گیاهان برای علوفه آن ها استفاده نشود و فقط برگ علوفه برای جوجه ها تهیه نمایید.
برای جلوگیری از هدررفت علوفه، شما می توانید بوته های تازه یونجه و شبدر را بالای سر جوجه ها با ارتفاعی که جوجه ها بتوانند از آنها تغذیه نمایند آویزان نمایید. که به همین ترتیب جمع آوری بوته های بدون برگ برای شما راحت خواهد بود.
 
نکته: هرگز از علوفه مانده و پژمرده برای خوراک طیور استفاده ننمایید.
زیرا مشکلات گوارشی را سبب خواهد شد. حتی بهتر است علوفه های تازه و سبز را به اندازه یی در اختیار جوجه ها قرار دهید که در عرض دوساعت خورده شوند.
اگر به علوفه تازه دسترسی نداشتید می توانید از شبدر و یونجه به صورت خشک هم جهت خوراک طیور استفاده کنید. علوفه خشک را مانند علوفه تازه خرد کنید.
اندازه خرد کردن علوفه باید همیشه کمتر از اندازه انگشت کوچک شترمرغ ها (پرنده) باشد.
دقت نمایید که میزان علوفه یی که در اختیار جوجه ها قرار می دهید را با افزایش سن جوجه ها، افزایش دهید.

چند نکته در مورد تهیه و ساخت دان شترمرغ ها

علاوه بر جیره اصلی و علوفه تازه شما می توانید از تکه های هویج و تخم مرغ جوشیده که کاملا سفت شده باشد، را در دو هفته اول به غذای جوجه ها اضافه نمایید.
همچنین شما می توانید از غذای آغازین جوجه بوقلمون و جوجه مرغ به شرطی که پروتئین خام و انرژی کافی داشته باشد و حاوی مواد دارویی ضدکوکسیدیوز یونوفور نباشد برای تغذیه جوجه شترمرغ ها استفاده نمایید. البته چون دان آغازین ماکیان الیاف خام کمی دارد و جهت بهتر کردن ساختار دان آغازین باید یونجه و شبدر ریز شده هم به این خوراک اضافه گردد. از طرف دیگر این نوع خوراک کلسیم و فسفر کافی نداشته و شما باید با افزودن فسفات کلسیم، پودر استخوان، خرده صدف یا سنگریزه های آهکی این کمبود را جبران نمایید.

عادت دادن جوجه شترمرغ ها به غذا خوردن

غذای اولیه جوجه شترمرغ ها هنگام شکستن پوسته تخم، کیسه زرده می باشد. کیسه زرده قبل از شکستن پوسته تخم از طریق ناف به شکم جوجه جذب می شود و می تواند تا یک سوم وزن جوجه در زمان هچ را شامل شود.
کیسه زرده منبع غذایی اولیه جوجه ها در بیست و چهار ساعت اول زندگی می باشد در نتیجه جوجه ها در این مدت نیاز به غذای کمکی ندارند و از طرف دیگر کاهش وزن جوجه ها در این مدت طبیعی است و نشانه خوبی از جذب کیسه زرده می باشد.
پس از این مدت و در روزهای دوم به بعد باید بلافاصله به غذا و آب دسترسی داشته باشند.
اما مشکل اینجاست که جوجه شترمرغ ها نیاز دارند که غذا خوردن و آب خوردن را یادبگیرند.
هرچند جوجه شترمرغ ها برای غذا جستجو می نمایند اما غذا را در ظروف دانخوری تشخیص نمی دهند در نتیجه ممکن است گرسنه بمانند و یا با بلعیدن اشیاء و مواد غیر خوراکی و انباشته شدن این مواد در معده یا روده، تلف شوند.
به همین دلیل بستر مناسب برای جوجه شترمرغ ها معمولا بستری است که از سیمان، حصیر، پلاستیک یا گونی ساخته شده باشد وکف آن به طور منظم شسته و تمیز شود و بستر هایی که از شن، ماسه یا پوشال هستند برای شترمرغ های بزرگتر مناسب می باشند.
یکی از راه های عادت دادن جوجه ها به خوردن و آشامیدن از دانخوری و آبخوری، کوچک کردن گردشگاه و فضای اطراف آن هاست.
از طرفی، اگر تعداد دانخوری بیشتری در اطراف و نقاط مرکزی سالن قرار دهید بهتر است. زیرا جوجه ها به راحتی به غذا دسترسی خواهند داشت.
 
در روزهای اول پس از هچ، و تا زمانی که جوجه ها کوچک می باشند، مبتوان دان جوجه شترمرغ ها را روی پارچه های کتانی، کنفی اگر نخ اضافه نداشته باشد، گونی های خالی یا دانخوری های طویل ناودانی، ریخت.
جوجه شترمرغ ها بسیار کنجکاو می باشند، در نتیجه تمایل آنان به غذا خوردن با انگشت کشیدن به غذا برانگیخته می‌شود.
همچنین علوفه های سبز خرد شده (چه به صورت تازه یا خشک شده) ، قطعات هویج و تخم مرغ کاملا جوشیده و سفت شده هم می تواند بینائی جوجه ها را برای یافتن غذا تحریک نماید.
دقت نمایید که تخم مرغ کاملا جوشیده را با پوسته ی آهکی اش در اختیار پرنده قرار دهید. حتی سبز رنگ کردن غذا با رنگ ها ی خوراکی هم می تواند جوجه ها را به غذا خوردن تحریک کند.
وجود جوجه های بزرگتر بین جوجه های جوان می تواند به غذا خوردن و آموختن خوردن در بین جوجه ها کمک نماید. هرچند گاها گفته می شود که این کار احتمال عفونت و بیماری را افزایش می دهد.
مشکلی که خوراک مرطوب و تازه دارد فاسد شدن و ایجاد سوءهاضمه در جوجه ها می باشد.
خصوصا جوجه های جوان تر که احتمال بیمارشدن و تلفات بالاتری دارند. بنابراین دانخوری ها را هر روز مرتب تمیز نمایید و اجازه ندهید که مواد فاسد جوجه ها را مسموم نماید.
میتوانید باقیمانده غذای درون دانخوری ها را برای خوراک پرندگان بالغ استفاده کنید.
 
وضعیت سلامتی و دفع جوجه های کوچک را به دقت زیر نظر داشته باشید و با مشاهده هرگونه علائم اولیه اسهال، به آب آشامیدنی یا غذای آن ها آنتی بیوتیک اضافه کنید.
ذخیره زرده در بدن جوجه ها سبب می شود که مصرف دان بین جوجه ها در ده روز اول زندگیشان کم تر باشد البته این مساله نباید سبب نگرانی شما شود. زیرا جذب کیسه زرده و پیشگیری از عفونت کیسه زرده اهمیت زیادی دارد.
همچنین یکی از اصلی ترین دلایل تلف شدن جوجه ها، التهاب کیسه زرده می باشد پس ایجاد محدودیت غذایی جهت سرعت بخشیدن به جذب کیسه زرده بسیار مهم می باشد و طبق آمار این محدودیت غذایی میزان تلفات جوجه ها را کم می کند.
اصولا تغذیه شبانه برای جوجه شترمرغ ها نیاز نمی باشد زیرا آن ها در شب فعالیت خاصی ندارند.
جهت داشتن بیشترین بهره وری و پیشگیری از هرگونه مشکل در دوران پرورش شترمرغ، باید میزان مصرف غذا و رشد طیور را به دقت و مداوم زیر نظر داشته باشید تا بتوانید انحراف از رشد طبیعی را به موقع شناخته و برای مشکلات پیش آمده راه حلی پیدا کنید.
بعنوان مثال درصورت بروز اضافه وزن در بین شترمرغ ها باید میزان غذا را کم کرده و درصد فیبرخام جیره را افزایش دهید.

اهمیت گردش و چرای جوجه شترمرغ ها

چرای جوجه ها از سنین دو الی سه هفتگی امکانپذیر می باشد. اگر چرای جوجه شترمرغ ها در فضایی باشد که یونجه و شبدر تازه در آن رشد کرده باشد بهتر است و می تواند جایگزینی برای علوفه ی خوراک آن ها در نظر گرفته شود.
برای اینکه جوجه ها، ساقه و اشیاء غیرقابل هضم را نبلعند و دچار یبوست و مشکلات گوارشی نشوند، می توانید راهکارهای زیر را اتخاذ نمایید:
1- قبل از اینکه جوجه شترمرغ ها را به مزرعه ببرید، آن ها را با غذای پرانرژی تغذیه کنید و دقت کنید که گرسنه نباشند.
2- رفتار ها و خوراک خوردن جوجه ها هنگام چرا را با دقت پایش نمایید.
3- در روزهای اولیه چرا، بیشتر از نیم ساعت جوجه ها را در فضای باز رها ننمایید و زمان آن را با بالا رفتن سن جوجه ها و عادت کردنشان به چریدن افزایش دهید.
4- مزرعه یی که برای چریدن جوجه ها در نظر میگیرید مرتباً درو کرده به طوری که تا سن شش هفتگی، ارتفاع علوفه در آن ها از ارتفاع پشت جوجه ها بیشتر نباشد.
زیرا اگر ارتفاع علوفه بلندتر باشد و کندن برگ از ساقه های بلندتر برای جوجه شترمرغ ها سخت باشد ممکن است جوجه ها به خوردن علف هرز، شن، ماسه و سنگریزه روی آورند.
 
نکته:
تا سن سه الی چهار ماهگی جوجه ها، نباید علوفه ی چراگاه مرطوب باشد. زیرا طبق بررسی پرورش دهندگان شترمرغ در آفریقای جنوبی، خیس شدن سطح شکم شترمرغ ها در مزرعه وقتی با برگ های خیس از باران و شبنم تماس داشته باشند، سبب مرگ جوجه ها می شود.
به همین دلیل اگر بارندگی رخ داد صبر کنید و گردش جوجه ها را تا زمانی که علف های مزرعه کاملا خشک شوند عقب بیندازید.

———————————————-

جوجه کشی مصنوعی شترمرغ

تشخیص سن شترمرغ پیش مولد و مولد

چگونگی تزریق و استفاده داروها در درمان بیماریهای شترمرغ

پایگاه اطلاع رسانی آریادر صورت اطلاعات بیشتر و یا درخواست به روز قیمتها……یا سفارش خرید و فروش خود و….در واتساپ  به شماره

09131007689

09131005836

09123968671

09121986651

درخواست خود را اعلام نماید و پیامک کنید.