درباره اردک ارپیا منتخب پارسیان اردک پکنیاريا منتخب|جوجه بوقلمون|جوجه شترمرغ| جوجه مرغ بومي
اردک پرنده‏ايست تخم‏گذار که بيشتر در آب زندگی می‌کند. گونه‌های زيادی از اردک در دنيا هستند که هنوز شناخته نشده‌اند.اين پرنده پرهای چربی دارد تا با تماس به آب، پرها خيس نشود و پرنده پس از خارج شدن از آب سنگين نشود. انتخاب همسر و جفت گيری در اردک ها اردک ها معمولاً در زمستان به دنبال همسر میگردند. پرندگان نر با نمايش پرهای زيبای خود سعی میکنند توجه اردکهای ماده را به خود جلب کنند. در بهار، پرندگان ماده همسر ايده̣آل خود را به محل جفتگيری که از قضا جايی است که خود از تخم در آمدهاند میبرند. تعداد تخمهايی که يک پرندۀ ماده میتواند بگذارد، به مدت زمان تابش خورشيد بستگی دارد. در دامداریهای صنعتی، از اين واقعيت سوء استفاده کرده و برای بالا بردن تعداد تخمها پرورشگاهها را با نور مصنوعی تا ۱۷ ساعت در روز روشن نگه میدارند. در طبيعت، پرندۀ ماده بعد از گذاشتن تخمها روی آنها مینشيند تا آنها را گرم کند و آقای اردک وقت خود را با ساير آقايان گروه میگذراند! جوجهها در ۲۸ روز از تخم در میآيند و تنها چند ساعت پس از تولد میتوانند با مادر خود شنا کنند و اگر مادر خود را از دست بدهند میتوانند به تنهايی تا فاصلۀ ۱.۵ کيلومتر به جستجوی آب بروند. تاريخچه پرورش اردک اردک يکی از اولين گونه‌های پرندگان است که توسط آدمی اهلی شده‌است و به نظر می‌رسد که نخستين بار، اهلی کردن آن در کشور مصر صورت گرفته ‏باشد، زيرا در حفاری‌های به‏عمل‏آمده بر روی گور امنحوتب سوم، يکی از فراعنه‏ی باستانی مصر، که در حوالی ۱۵۰۰ سال قبل از ميلاد می‌زيسته‌است، تصوير يک اردک در بين گل‌های لوتوس مشاهده شده‌است، و گفتنی است که مصريان باستان يکی از اولين اقوام کهن بشری هستند که اقدام به جوجه‏ کشی از اين پرنده نمودند، و شايد علت توجه مصريان باستان به پرورش اين پرنده، کانال‌های متعدد آبی و رودخانه طويل و ممتد نيل بوده‏باشد. امروزه نيز پرورش اردک به شدت در مصر متداول است. خصوصيات اردک پرنده‌ای با بدن کشيده و پاهای کوتاه است که باعث می‌شود بدنش نزديکِ زمين قرار گيرد. اردک از پرندگان نوک‏پهنی است که در جانورشناسی به آن‌ها لامليورستر Lamelliorostereمی‌گويند. درازا و حجم بال اردک نسبت به ساير طيور متوسط است و اردک اهلی بدين دليل به خوبی نمی‌تواند پرواز کند. حرارت طبيعی بدن اردک ۷/۴۰ درجه‏ی سانتی‏گراد و تعداد نبض آن به طور متوسط ۳۱۲ دفعه در دقيقه و تعداد تنفسش ۱۶ – ۲۸ بار در دقيقه است. سرِ بزرگ و قطر منقار آن در بالا و پايين کم است. بدين ترتيب، از اتصال منقار به يکديگر برجستگی خاصی از نيمرخ در آن‌ها ديده نمی‌شود. حجم منقار در اردک‌ها نسبت به ساير طيور و به‏خصوص غاز زيادتر است و سطح بيشتری را نسبت به سر و جثّه‏ی حيوان اشغال می‌کند. منقار در محل اتصال به سر نازک‏تر از قسمت آزاد است؛ ازاين‏رو تقريباًً به صورت يک بيلچه درآمده‌است. منقار از غشايی صاف و هموار پوشيده شده‌است که لبه‏ آن از يک قسمت شاخی پوشيده می‌شود. زبان در اردک قوی و عضلانی است و غدد چشائی فراوانی دارد که به‏وسيله‏ی آن‌ها می‏تواند تا اندازه‌ای طعم مواد غذائی را حس کند. گردن اردک کوتاه و قطر آن متوسط است. پرها تمام بدن اردک‌ها را پوشانده و غشای ضخيمی را در روی پوست تشکيل می‌دهد. اين پرها به‏خوبی روغنی‌اند و اين امر مانع از رسيدن آب و رطوبت به بدن آن می‌شود.
قالب وردپرس