مدیریت تخم های بارور و اصول جوجه کشی در بلدرچین|پرورش بلدرچیناريا منتخب|جوجه بوقلمون|جوجه شترمرغ| جوجه مرغ بوميariamp.com

مدیریت تخم های بارور و اصول جوجه کشی در بلدرچین

بلدر چين اريا منتخب
بلدرچین حدوداً در سن 6 هفتگی)42 روزگی( به بلوغ جنسی می رسد. در این سن، جنس نر همزمان با شروع جفت گیری شروع به آواز خوانی نموده و صدایی به صورت " بد بده" یا " پیت پیلیت" از خود در می آورد و ماده ها نیز در این سن شروع به تخم گذاری می کنند. به منظور جوجه کشی مناسب از تخم بلدرچین، قبل از بالغ شدن گله، بهتر است در سن 3 هفتگی که امکان تشخیص جنس نر از ماده وجود دارد نسبت به انتخاب پرندگان گله مولد اقدام نمود. برای این منظور بلدرچین های دارای وزن مناسب که نه ریز و نه درشت باشند و دارای بدن سالم اعم از نوک، بال، چشم ها و پاهای سالم بوده و رنگ طبیعی داشته باشند را انتخاب و به عنوان گله مولد در 2 قسمت جداگانه مولدین نر و ماده تا سن 6 هفتگی نگهداری شوند. از آنجایی که نسبت مناسب نر به ماده در گله مولد بلدرچین 1 نر به ازای 3 الی 4 ماده است، نرهای مازاد را می توان فروخت یا پس از پروار نمودن به صورت گوشتی به بازار عرضه نمود. بعد از رسیدن بلدرچین ها به سن 8 هفتگی ، یعنی 2 هفته بعد از بالغ شدن آنها، می توان بلدرچین های مولد را در گروه های مناسب با نسبت 1 نر به ازای 3 ماده در کنار همدیگر قرار داد تا شروع به تولید تخم نطفه دار کنند. با شروع تولید تخم نطفه دار این تخم ها تا 3 الی 4 روز به دلیل پایین بودن نطفه داری، مناسب جوجه کشی نیستند و از بعد از این 4 روز، می توان تخم های نطفه دار را جمع آوری نموده و برای جوجه کشی بکار برد. بهترین سن مناسب تولید تخم نطفه دار در بلدرچین های ماده، سنین 2 تا 6 ماهگی و به نظر برخی منابع تا سن 8 ماهگی است. در سنین باالتر، تمایل بلدرچین ماده به جفت گیری کم می شود و 2 نطفه داری تخم ها به شدت کاهش پیدا می کند. وزن تخم بلدرچین از حدود 10 تا 15 گرم متغیر بوده ولی وزن مناسب تخم های جوجه کشی حدود 12 تا 14 گرم است. تخم هایی که برای جوجه کشی انتخاب می شوند باید تمیز و عاری از آلودگی به فضوالت بوده و دارای شکل، ابعاد و وزن طبیعی)نرمال( و مناسب باشند. از این رو تخم های خیلی کوچک یا خیلی درشت، گرد، دراز، بدشکل، کمردار، ترک خورده، کهنه و یا داری پوسته کلفت یا پوسته سفید رنگ) بدون لکه( مناسب جوجه کشی نیستند و این تخم ها را از تخم های جوجه کشی باید جدا نمود. تخم ها بایستی 3 تا 5 مرتبه در روز جمع آوری شوند تا از آلودگی آنها جلوگیری شود. مدت زمان مناسب نگه داری و ذخیره تخم بلدرچین از زمان تولید تا قرار گرفتن در دستگاه جوجه کشی از حداقل 24 ساعت ) زمان الزم برای تشکیل اطاقک هوا در تخم( تا یک هفته است. گزارش شده که با افزایش مدت زمان نگه داری تخم های نطفه دار به 2 هفته، میزان قابلیت جوجه درآوری از 70 به 53 درصد کاهش یافته و در هفته چهارم نگه داری به 45 درصد رسیده است. قبل از ذخیره کردن تخم ها بهتر است تخم ها را در اتاق مخصوص گازدهی)اتاق گاز( وارد نموده و نسبت به ضدعفونی اولیه تخم ها اقدام نمود اگرچه برخی تولیدکنندگان، تخم ها را در زمان وارد کردن در دستگاه جوجه کشی و همراه با خود دستگاه جوجه کشی ضد عفونی می کنند. قبل از ضدعفونی الزم است تخم های کثیف توسط یک پارچه زبر یا کاغذ سمباده نرم به صورت خشک تمیز شده و سپس توسط بخار فرمالدئید ضد عفونی شوند. برای این نوع ضد عفونی از مخلوط کردن فرمالین مایع با پرمنگنات پتاسیم به میزان 40میلی لیتر فرمالین40 درصد با 20 گرم پرمنگنات پتاسیم به ازای هر متر مکعب فضای محیط به مدت 20 دقیقه استفاده می شود. برای این منظور ابتدا پرمنگنات را در یک ظرف سفالی و یا لعابی ریخته )اندازه ظرف به میزان 10 برابر بزرگتر از حجم مواد مورد استفاده باشد( و سپس فرمالین را اضافه نمائید. با آزاد شدن گاز 3 فرمالین درب اتاق گاز را ببندید و سریعاً از این مکان خارج شوید زیرا گاز فرمالدهاید بسیار خطرناک و کشنده است. توجه داشته باشید همیشه مایع فرمالین را بر روی پرمنگنات بریزید و به هیچ وجه پرمنگنات را به فرمالین اضافه نکنید که موجب آتش سوزی خواهد شد. در طول ضدعفونی، برای اینکه گاز فرمالدئید بیشترین تأثیر میکروب کشی را داشته باشد میزان رطوبت باید در حدود 70 درصد و دما 25 تا 35 درجه سانتی گراد باشد. دمای مناسب نگهداری تخم ها در انبار 12 تا 15 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی 70 تا 80 درصد است. تخم هایی که برای مدت 5 تا 6 روز ذخیره می شوند نیازی به چرخش تخم ها در این مدت ندارند. در مدت ذخیره، سر پهن تخم ها باید رو به باال و سر باریک رو به پایین باشد. پس از جمع آوری و ذخیره تعداد کافی تخم نطفه دار، تخم ها به سالن جوجه کشی حمل می شوند و اولین اقدامی که بر روی آنها انجام می شود درجه بندی کردن آنها است. تخم های قابل جوجه کشی قبل از قرار دادن در دستگاه جوجه کشی بایستی پیش گرم شوند. زیرا در صورتی که تخم ها مستقیماً و بدون پیش گرم کردن وارد دستگاه ستر شوند در برخورد با هوای گرم ستر، عرق کرده و آب از دست می دهند که مطلوب نیست. عالوه براین درصورت عرق کردن تخم ها در اثر فشار منفی که در داخل آنها ایجاد می شود میکروب ها از طریق منافذ پوسته به داخل تخم کشیده شده و موجب آلودگی میکروبی تخم ها می شود. برای پیش گرم کردن تخم های ذخیره شده، تخم ها را به مدت 6 تا 12 ساعت در یک اتاق دارای دمای 25 درجه سانتی گراد قرار می دهند تا به آرامی گرم شده و دمای آنها به دمای اتاق برسد. این تخم ها سپس به مدت 18 ساعت در سالن جوجه کشی قبل از قرار گرفتن در دستگاه جوجه کشی استراحت می کنند. برای وارد کردن تخم ها در ستر ابتدا تخم ها در راک های مخصوص جوجه کشی چیده می شوند به نحوی که سر پهن تخم ها رو به باال باشد. در این مرحله نیز در صورت نیاز مشابه نحوه ضدعفونی در اتاق گاز اقدام به ضد عفونی مجدد تخم ها و دستگاه جوجه کشی می شود. در 4 دستگاه هائی که با فشار هوا کار می کنند، در طول عملیات ضدعفونی هواکش ها را بکار انداخته و خروجی ها را ببندید و پس از 20 دقیقه خروجی را باز نمائید. دمای مناسب ستر در دستگاه های مجهز به سیستم گردش هوا 37/2 تا 37/7 درجه سانتی گراد ) به طور متوسط 37/5 درجه سانتی گراد( و رطوبت نسبی آن 60 تا 65 درصد است. تخم ها به مدت 14 روز در ستر نگهداری شده و در این مدت هر روز بایستی 3 تا 5 مرتبه چرخانده شوند تا از چسبیدن جنین به پوسته تخم جلوگیری شود. تخم ها را در روز هفتم جوجه کشی می توان در محیط گرم و بهداشتی سالن جوجه کشی نوربینی)کندلینگ( نمود و از نظر وضعیت نطفه دار ی مورد بررسی قرار داد. تخم های نطفه دار در موقع نوربینی دارای سایه ای قرمز رنگ بوده ولی تخم های بی نطفه، نطفه مرده و یا جنین مرده شفاف بوده و یا دارای لکه زرد کمرنگ خواهند بود. تخم های شفاف باید از ستر خارج شده و بقیه تخم ها به آرامی به ستر برگردانده شوند و برای جلوگیری از اختالل در گردش هوای دستگاه، بایستی تخم ها به طور یکنواخت در ستر توزیع شوند و یا بجای تخم های خارج شده تعدادی تخم سالم قرار داده شود. در این مرحله میزان تخم های شفاف در گله های جوان از 2 تا 3 درصد و در گله های پیر از 7 تا 8 درصد کل تخم ها نباید تجاوز کند. تخم های شفاف در صورتی که بیشتر از این مقادیر باشند باید در یک مکان مناسب شکسته شده و درصد تخم های بی نطفه، نطفه مرده و جنین مرده مشخص شوند تا با استفاده از این اطالعات بتوان به منشاء اشکال جوجه کشی پی برد. نکته حائز اهمیت اینکه بهتر است همیشه حداقل یک دماسنج جیوه ایی و رطوبت سنج دستی کالیبر شده در دستگاه جوجه کشی قرار داده شود تا دما و رطوبت دستگاه به طور دقیق تری تحت کنترل باشد و در صورت خرابی دستگاه و یا اشتباه بودن اعداد دماسنج و رطوبت سنج سریعاً بتوان به آن پی برد. 5 پس از 14 روز نگهداری تخم ها در ستر، در پایان روز چهاردهم چرخش تخم ها را متوقف نموده و روز پانزدهم تخم ها به دستگاه هچر)جوجه گیر( منتقل می شوند. دمای مناسب هچر 36/5 تا 37 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی آن 70 تا 80 درصد) به طور متوسط 75 درصد( است. در هچر تخم ها باید در داخل سینی هایی در تماس با همدیگر باشند. جوجه ها از روز 16 تا هجدهم از تخم خارج شده و بیشتر آنها در روز هفدهم خارج می شوند. باید توجه داشت نباید به جوجه ها برای خارج شدن از تخم کمک کرد. جوجه هایی که نتوانند از تخم خارج شوند، جوجه های ضعیفی هستند که حتی اگر به آنها کمک شود یک یا دو روز بعد از تولد خواهند مرد. جوجه های تازه متولد شده تا زمان خشک شدن بدن و مخملی شدن کرک های آنها باید در هچر باقی بمانند و البته نباید بیش از حد در هچر نگه داشته شوند تا دچار از دست دادن آب بدن) دهیدراته شدن( نشوند. بهترین زمان برای خروج جوجه ها زمانی است که بدن جوجه ها خشک شده، کرک ها مخملی شده باشد و هنوز پشت گردن آنها کمی خیس باشد. یک توصیه دیگر نیز این است که هر 6 ساعت یک بار درب هچر باز شده و جوجه هایی که کامال خشک شده اند از هچر خارج شده و به زیر مادر مصنوعی منتقل شوند. در یک جوجه کشی موفق میزان جوجه درآوری حداقل 75 درصد است. اگر جوجه درآوری کمتر از این مقدار باشد توصیه می شود حداقل 10 درصد تخم هایی که به جوجه تبدیل نشده اند، یکی یکی شکسته شده و از نظر درصد تخم های بدون نطفه، نطفه مرده، جنین مرده و جوجه مرده بررسی شوند. از این اطالعات می توان برای اشکال یابی جوجه کشی استفاده نمود.
قالب وردپرس