خصوصیات خوراک مناسب طیور پرورشی|تهیه یک خوراک مناسب و با کیفبتاريا منتخب|فروش جوجه بوقلمون| فروش جوجه شترمرغ|فروش جوجه مرغ بومي اريا منتخب
فروش دان بوقلمون فروش خراك بوقلمون 09126450684 پليت و اردي كلويي 1850 تومان
خصوصیات خوراک مناسب بوقلمون خوراک خوب یعنی خوراکی که ضمن داشتن ارزانترین قیمت ممکن، دارای کیفیتی مطلوب باشد. به گونه ای که با مصرف آن بهترین تولید نتیجه شود. پرورش دهنده ی بوقلمون می تواند دان آماده یا مواد خام و مواد تکمیل کننده را خریداری نماید... توجه به استفاده از دان جوجه ها، نیمچه ها و بوقلمون های مولد برای رشد و تولید و هر گونه فعالیت دیگر، نیاز به مواد غذایی دارند. که عموماً باید شامل ترکیبات اصلی و مهمی برای حیات تمامی اعضاء زنده باشد. این مواد عبارت است از: پروتئین ها، هیدرات کربن ( یا قند ها)، چربی ها، مواد معدنی، ویتامین ها و آب. این ترکیبات مغذی به طور طبیعی در مواد غذایی مختلفی موجود بوده و همه با هم رژیم غذایی حیوان را ساخته و در خلال عمل هضم آزاد می شوند. متخصصین تغذیه، مقدار این ترکیبات را در مواد غذایی مختلف مشخص نموده و حد مجاز مصرف آنها را در مراحل مختلف زندگی حیوان معرفی می نمایند. با در اختیار داشتن اطلاعات فوق و آگاهی از قیمت های بازار و همچنین بهره گیری از جیره نویسی مدرن، می توان نسبت به توازن رژیم غذایی اقدام نموده و خوراکی که از نظر فنی و صرفه ی اقتصادی بهترین باشد تهیه نمود. در شرایطی که پرورش دهنده خوراک بوقلمون های خود را به صورت آماده خریداری می نماید، ضروری است موارد زیر را بداند: 1- پروتئین خام: محتویات پروتئینی یک خوراک هیچ گاه نشانگر واقعی کیفیت و ارزش غذایی مطلق آن نیست. پروتئین ها مواد آلی بسیار پیچیده است که از به هم پیوستن تعداد بسیار زیادی از واحد هایی بنام اسید های آمینه های مختلف، تشکیل شده است. تعدادی از این واحد ها بنام اسید های آمینه ضروری، باید حتماً در رژیم غذایی بوقلمون ها وجود داشته باشند. زیرا پرندگان قادر به ساختن آنها نیستند. بنابر این کمبود اسید های آمینه ی ضروری (به ویژه لایزین و متیونین) می تواند دلیل افت تولید باشد. بالانس معقول و اصولی اسید های آمینه ضروری، استفاده و بکار گیری از بقیه ی اسید های آمینه نیز کاهش پیدا می کند. 2-ترکیبات فاقد ازت: شامل هیدراتهای کربن که منابع اصلی تولید انرژی جیره است، می باشد. تعدادی از هیدراتهای کربن نامحلول در آب (مانند سلولز، لیگنین و غیره) تشکیل دهنده ی فیبر خام جیره بوده و برای بوقلمون فاقد ارزش غذایی واقعی است. 3-چربی های خام: چربی هم یکی ار منابع تولید انرژی است. این ماده باید با بهترین کیفیت به دان بوقلمون اضافه شود، در غیر این صورت ممکن است باعث خراب شدن جیره گردد. 4-خاکستر: همان مواد معدنی است. مهمترین آنها 13 ماده است که به صورت طبیعی در تمامی سلول های حیوانی وجود دارد. یکی از آنها کلسیم است که به صورت کربنات وجود داشته و اهمیت بسیار دارد. لازم به ذکر است که کلسیم همان ماده تشکیل دهنده ی پوسته ی تخم بوقلمون است بنابر این باید به اندازه ی کافی در جیره ی بوقلمون ها تخم گذار وجود داشته باشد. در صورت کمبود این ماده در دان، به طور طبیعی از استخوان های بوقلمون برای ساختن پوسته ی تخم بوقلمون جا بجا می شود در این صورت استخوان های حیوان به لحاظ کمبود کلسیم شکننده خواهد شد. 5-ویتامین ها: تعداد ویتامین ها نیز زیاد است ولی وجود حداقل 13 نوع از آنها در جیره ی بوقلمون ضروری است. از مهمترین آنها ویتامین های محلول در چربی A، B،E و گروه ویتامین های B و C را می توان نام برد. چهار فاکتور زیر خصوصیات کلی و مهم یک خوراک را معرفی می کند: 1-مقدار انرژی: در شرایط طبیعی یک بوقلمون تخم گذار تا حد رفع نیاز انرژی خود خوراک مصرف می کند،لذا هر چقدر انرژی دان بیشتر باشد مصرف آن در روز کاهش می یابد. 2-رابطه ی مواد مغذی و انرژی: لازم است پرورش دهنده ی بوقلمون رابطه ی منطقی بین پروتئین (اسید های آمینه ) ویتامین ها، مواد معدنی و انرژی یک جیره را شناخته تا بتواند تمامی نیاز بوقلمون ها را بر طرف نماید. 3-شکل و فرم دان: دان بوقلمون مطلوب برای نیمچه ها و بوقلمون های تخم گذار به صورت خرد شده است. فرم دانه ای یا پلت شده در ابتدا با مصرف زیاد همراه است ولی در ادامه مصرف آن کم شده و غیر اقتصادی می شود و در نتیجه هزینه ی تولید بالا می رود. 4-اشتها: بوقلمون ها حس چشایی ندارند. بنابراین بعضی از مود غذایی را بدلیل اندازه و قطر بر دیگری ترجیح می دهند. قطعات دان مخلوط شده باید یکنواخت باشد. نه خیلی ریز و نه خیلی درشت. بوقلمون ها طبیعتاً دان خوار است، بعضی ها این پرنده را گیاه خوار می دانند چون توانایی بسیار خوبی در مصرف و هضم فیبر و علوفه دارد. این پرنده در ابتدا تمایل به پیدا کردن دانه های بزرگتر دارد. اگر خوراک به صورت آردی کامل باشد به زحمت آنرا مصرف می کند. خصوصیات خوراک مناسب طیور پرورشی خصوصیات جیره شترمرغ EMU (شترمرغ استراليايي) و شترمرغ تقريباً از همه چيز حتي از علفها براي تغذيه خود استفاده مي‌كنند ولي در عين حال مواد غذايي آنها بايد از مواد فيبري لازم برخوردار بوده و براي رسيدن به وزن استاندارد بايد از غلات نيز استفاده گردد. دكتر پيترشارپ خاطر نشان مي‌سازد كه هنوز بازده غذايي شترمرغ همانند بوقلمون و مرغهاي صنعتي به بالاترين نقطه خود يعني به حد استاندارد نرسيده است. (Misset-World poultry.Vo.8-no7 1992 ) سيستم هضم غذا: سينه پهن‌ها پرندگاني كه در ميان ساير طيور فاقد چينه‌ دان مي‌باشند. در شترمرغها و EMU ها وظيفه چينه دان را عضو فراخي چون پيش معده بعهده دارد. پيش معده در شترمرغها از ديواره ضخيمي برخوردار است. سينه پهن‌ها توانايي تخمير غذا را دارا هستند از اين رو سيستم هضم در آنها شبيه نشخواركنندگان است. Mackie در سال 1987 با اندازه‌گيري توليد اسيدهاي چرب فرار ( VFA ) در پيش معده و سنگدان اين پرندگان متوجه شد كه بيشتر اسيدهاي چرب فرار از استات بودند كه نشانه تخمير در قسمت قدامي دستگاه گوارشي است. به دليل تخمير در قسمت خلفي دستگاه گوارش، سينه پهن‌ها بيشترين انرژي را نسبت به ساير طيور مي‌توانند از جيره غذايي حاوي فيبر چون يونجه و علوفه خشك بدست آورند. با اين وجود ارزش غذايي و ميزان توليد انرژي حاصل از عمل تخمير تا كنون اندازه‌گيري نشده است. اضافه كردن سنگ ريزه به غذا ممكن است به هضم غذا كمك نمايد. البته بعضي از پرورش دهندگان معتقدند كه به خاطر عضلات محكم ديواره سنگدان و جيره غذايي مناسب نيازي به اين كار نخواهند بود. روده بزرگ در شترمرغ سه برابر روده كوچك آن است. سكوم نسبت به اندازه جثه پرنده طويلتر از ساير طيور نيست. ميزان توليد اسيد چرب فرار شبيه به نشخواركنندگان است. مقدار سرعت عبور غذا در لوله گوارش در يك شترمرغ به وزن 5/7 كيلويي در حدود 39 ساعت است. اين سرعت وقتي وزن پرنده به 50 كيلوگرم برسد به 48 ساعت خواهد رسيد. از نظر آناتومي لوله گوارش EMU و شترمرغ با هم فرق دارد. سنگدان در اين نوع پرنده‌ها كمي بزرگتر از پيش معده است و بخشي از روده محسوب مي‌شود. سرعت عبور غذا در روده EMU ها 5/5 ساعت است. عناصر غذايي: غذاي اصلي سينه پهن‌ها را يونجه تشكيل مي‌دهد كه به آن ذرت، سبوس گندم، جو دوسر، پوست سويا، پس مانده خشك كارخانجات آبجوسازي اضافه مي‌گردد. فرمول دهندگان غذاي شترمرغها از پودر گوشت و پودر استخوان ماهي به عنوان منبع پروتئيني استفاده مي‌كنند. براي توليد انرژي از چربي گياهي و حيواني نيز استفاده مي‌شود. غذاي شترمرغها توسط ويتامينها و مواد معدني تقويت مي‌گردند. مواد فيبري احتمالاً يكي از مهمترين بخش غذايي سينه پهن‌ها را تشكيل مي‌دهد ولي متخصصين تغذيه مقدار نياز مواد فيبري را تعيين نكرده‌اند. مقدار مواد فيبري مورد نياز در غذا بيش از 6 الي 18 درصد نيست كه آن هم بستگي به سن پرنده دارد. نيازهاي پروتئيني سينه پهن‌ها بخوبي مشخص نشده است. بيشترين مقدار پروتئين خام موجود در غذا بين 15 تا 24 درصد است. بيشترين مقدار پروتئين در پرندگان جوان مصرف مي‌شود كه با بالا رفتن سن مقدار آن كاهش مي‌يابد. شترمرغهاي پرورشي با خوراك محتوي 15 درصد پروتئين تغذيه مي‌شوند. اطلاعات بسيار جامعي از تحقيقات انجام شده در آمريكا توسط Angel در سال 1993 جمع‌آوري شده است. شترمرغهاي جوان مانند ساير حيوانات قادر نيستند كه چربي را بخوبي هضم نمايند. ولي در سنين 10 هفتگي بخوبي يك بوقلمون 12 هفته‌اي از عهده هضم چربي برمي‌آيند. پرندگان سينه پهن فاقد كيسه صفرا هستند. مقدار كل چربي در جيره غذايي نبايستي بيشتر از 6 الي 8 درصد باشد. ويتامين E و سلنيوم از عناصر غذايي هستند كه بايد كمبود آن را مد نظر قرار داد. Rae در گزارشي استحاله عضلاني در سينه پهن‌ها را در نتيجه كمبود اين عنصر اعلام مي‌نمايد. بنظر مي‌رسد وقتي جيره غذايي كمتر از 20 تا 40 واحد بين المللي در كيلو ويتامين E داشته باشد شترمرغها نمي‌تواند آن را به تخمها انتقال دهد. از اين رو متخصصين تغذيه 80 واحد بين المللي به هر كيلو غذا ويتامين E اضافه مي‌نمايند. به نظر چند تن از متخصصين آزمايشگاهي طيور موارد ثبت شده‌اي از بيماري Encephalomalacia وجود دارد كه آنرا نتيجه كمبود ويتامين E مي‌دانند. متاسفانه، با اطلاعات كمي كه در مورد اثرات كمبود ويتامين E براي پرورش دهندگان و برخي متخصصين تغذيه وجود داشت، آنها اقدام به تجويز اين ويتامين با دز بالا از راه خوراكي و تزريقي نمودند كه با تلفات و ناقص شدن جنين‌ها همراه بود. بيشتر غذاهاي صنعتي حاوي 1 الي 3 PPm< خصوصیات خوراک مناسب طیور پرورشی خصوصیات جیره مرغ بومي - کليه احتياجات مرغ هاي بومي روستاها، تا حد امکان از همان منابع موجود در روستا با منطقه تامين خواهد شد. چنانچه در منطقه، موادي موجود باشد که؛ با انجام فرآيندي ساده (مانند سيلوکردن، خرد کردن و تبديل کردن) يا مازاد و ضايعات کارخانه هايي که در منطقه وجود دارد (مانند بوجاري و شاليکوبي) و يا گياهان غيرمثمر جهت تکميل دان بتواند مورد استفاده تغذيه مرغ بومي قرار گيرد، در تغذيه آن ها گنجانيده خواهد شد. - به طور کلي هدف اصلي از جيره غذايي مرغ هاي بومي، استفاده از منابع داخل روستا(بدون استفاده از نهادهاي دامي وارداتي) مي باشد. يکي از خصوصيات برجسته مرغ ها بومي عادت داشتن به شرايز تغذيه اي در روستا است. اين مرغ ها ميتوانند 30 تا 40 درصد غذاي خودشان را از طريق چراي آزاد و بقيه آن را با غذاي دستي تامين کنند. براي اينکه مرغ بومي توليد خوبي داشته باشد، بايد تغذيه مناسب همراه با تامين نيازهاي غذايي انجام گيرد. خوراکي مرغ بومي متشکل از ضايعات کشاورزي، اضافه و دور ريز غذاي روستاييان، پسچر علوفه و سبزيجات و جانداران ريز مانند بعضي از کرم ها و حشرات مي باشد که مي توان با اضفه کردن مقداري مکمل غذاييف کيفيت غذايي آنان را بالا برد. - دانه هاي شکسته و نامرغوب که از بوجاري گندم و جو به دست مي آيند، سبوس گندم و برنج، تفاله هاي گياهان زارعي، آشغال سبزي ها و گياهان علوفه اي نيز غذاي خوبي براي مرغ ها هستند. در ضمن نبايد فراموش کرد که مرغ ها و خروس ها بايد هميشه بطور يکسان تغذيه شوند. يک کرغ به وزن 1700 گرم، روزانه به 100 به 110 گرم غذا نياز دارد. اگر در غذاي دستي مرغ به مقدار کافي کلسيم وجود نداشته باشد، در چند روز اول، از کلسيم بدن براي تشکيل تخم مرغ استفاده مي کند ولي بعد از آن پيوسته تخم مرغ نازک شده و کم کم توليد تخم مرغ پايين مي آيد. - براي تامين کلسيم مورد نياز طيور مي توان از پودر استخوان، پودر صدف، خرده هاي سنگ آهک و مواد آهکي ديگر استفاده کرد. در پرورش به صورت چراي آزاد، معمولاً مرغ ها تا حدودي کلسيم مورد نياز خود را از خاک تامين مي کنند. - امروزه غذاي آماده که توسط شرکت هاي معتبر خوراک دام و طيور تهيه مي شوند و در داروخانه هاي دامپزشکي موجود هستند، تقريباً تمام مواد مورد نياز ماکيان را دارا مي باشند. در صورت نياز، علاوه بر غذاهاي رايج در منطقه، مقداري هم از اين نوع غذاها و جيره هاي آماده در اختيار طيور قرار دهيد. يک جوجه مرغ تا سن يک ماهگي حدود 500 تا 600 گرم دان آماده مصرف مي کند. - جوجه يکروزه، تا 3 ماهگي به پروتئين بيشتري در جيره غذايي نياز دارد تا بتواند به خوبي رشد کند . در فصل هاي گرم سالف براي تحريک مرغ ها به خوردن، ضمن دادن غذا در ساعات خنک شبانه روز، مي توان با افزودن مقداري آب به خوراک، آن را به صورت اماج در اورد. به ازاي هر مرغ 10 تا 15 سانتي متر دان خوري ناوداني و يا 5 سانتي متر دان خوري آويز لازم است. آب مصرفي مناسب طيور به آب تازه و تميز در تمام اوقات نياز دارند. 70درصد بدن مرغ و 65 درصد وزن تخم مرغ از آب تشکيل شده است. در شرايط معمولي هر 4 مرزغ در شبانه روز، يک ليتر آب مصرف مي کنند. در آب و هواي گرم اين مقدار بيشتر مي شود . در روزهاي سرد سال بايد مراقب يخ زدن آب خوري ها بود و در روزهاي گرم براي خنک ماندن آب خوري ها، ان ها را بايد در زير سايه قرار داد. کمبود آب ممکن ات موجب بروز تخم مرغ خوري مرغ ها شود. براي هر 50 قطعه مرغ، يک آب خوري کله قندي نياز است.
قالب وردپرس