بوقلمون پروار 1
یکی از انواع بیماریهای که در اکثر مرغداری ها به چشم می خورد ٬کانی بالیسم (همنوع خواری ) است که در اثر این بیماری مرغها بهم نوک زده و یکدیگر را زخمی کرده و باعث تلفات زیادی می شوند و از این راه به مرغداران زیان فراوانی می رسانند . این بیماری در نژادهای سبک ( مرغان تخمگذار ) بیشتر از نژادهای سنگین (مرغان گوشتی ) مشاهده گردیده٬این بیماری در مرغداری هایی که مرغها در قفس نگهداری و پرورش داده می شوند کمتر دیده می شود . دلایل زیر سبب بروز بیماری می شوند : 1) تغذیه دائم جوجه ها با پلت 2) زیاد بودن ذرت در جیره غذایی 3) ناکافی بودن تعداد آبخوری و دانخوری 4) نبودن غذا در دانخوری به مدت طولانی 5) کمی آشیانه تخمگذاری 6) شدت نور در سالن (زیاد بودن نور ) 7) تراکم جوجه ها در واحد سطح 8) بالا بودن درجه حرارت 9) کمبود پروتئین و مواد معدنی جیره 10) وجود انگلهای خارجی مانند شپشک و کنه مرغی و امثال آنها 11) تهویه ناقص 12) نقص در کیفیت و کمیت دان و بطور کلی هر چیز که استرس ایجاد کند و برنامه روزانه مرغاان را بهم بزند عکس العمل آن به صورت نزاع بین مرغان و همنوع خواری ایجاد می گردد . حالات مختلف همنوع خواری : 1- نوک زدن به مقعد اینگونه عارضه در مرغان تخمگذار که تولید زیادی دارند ایجاد می شود ٬ بخصوص در هنگامیکه مقعد بر اثر عبور تخم از لوله تخم زخم شده و خونریزی می کند ٬ در این حالت ممکن است دستگاه تولید تخم مرغ بطور کلی بیرون کشیده شود . 2- نوک زدن به ناخنها این حالت در جوجه های کوچک دیده می شود . علت آن بیشتر دور بودن دانخوری از منابع حرارتی یا بالا بودن دانخوریها از سطح زمین است که در این صورت جوجه به بستر خود نوک زده و ضمن آن ناخن سایر جوجه ها نیز نوک زده می شود . بنابر این بهتر است در دو سه روز اول کف بستر را با کاغذ پوشاند تا از خوردن آن جلوگیری شود و سپس کاغذ ها را برداشت و همچنین غذا را در دانخوری های بشقابی مخصوص جوجه در زیر منبع حرارتی قرار داد . 3- خوردن پر این حالت در گله هایی دیده میشود که که کمبود عناصر غذایی دارند . انگلهای خارجی نیز سبب بروز چنین حالتی می شوند . اگر اندازه پرها بزرگ باشد باعث خفگی حیوان می شود . 4- نوک زدن سر این حالت معمولا״ پس از زخم شدن تاج و غبغب در اثر یخ زدن یا پس از جنگیدن شروع می گردد و با دیدن یک لکه خون بر روی سر مرغ همنوع خواری تحریک می شود . پیشگیری و درمان کانی بالیسم: 1) مقدار پروتئین خوراک ٬ بخصوص پروتئین حیوانی یک تا دو درصد اضافه شود . 2) سلولز خوراک را به وسیله سبوس و جو زیاد نمایید . (سبوس تا٪10 وجو تا ٪20 ) 3) هوای پاک و ملایم برای مرغها 4) اگر بستر زیاد خشک یا زیاد تر نباشد ٬ روزانه مقداری گندم یا جو در بستر ریخته شود که مرغها مشغول جمع آوری آن شوند . 5) آشیانه بقدری تاریک بشد تا کارگر فقط بتواند جلوی پای خود را ببیند و این در صورتی است که تاریک نمودن مانع تهویه صحیح نباشد . 6) اکر در خوراک کمترین اثار کپک زدگی دیده شود آن را عوض کنید 7) تعداد مرغهای تخمگذار بیش از پنج قطع در متر مربع نباشد . 8) نمک نیز به مقدار دو درصد برای مدت پنج روز توصیه می شود . 9) مرغهای تخمگذار اگر روی زمین نگهداری می شوند باید چند هفته قبل از شروع تخمگذرای لانه تخمگذاری در محل های نسبتا״ تاریک برقرار باشد . 10)لوازم مرغدری باید متناسب با تعداد مرغها باشد . 11)نوک مرغها باید طبق اصول معینی چیده شود . 12)تراکم مرغها در آشیانه کم شود . 13)انگلهای خارجی اگر هست از بین برده شود . 14)در اختیار گذاشتن غذا و آب بحد کافی . 15)کنترل شدت نور و به طور کلی رعایت کلیه اصول پرورش و نگهداری ٬ برای کنترل باید پنجره را با رنگ قرمز پوشانده و یا از لامپهای قرمز در داخل سالن استفاده نمود . بدین وسیله مرغ تمام محیط را به رنگ قرمز می بیند و تشخیص لکه خون برایش مشکل می شود . جدا کردن مرغهای زخمی از گله عامل مهمی در جلوگیری از توسعه این بیماری است . اضافه کردن مکمل های ویتامین و مواد معدنی به جیره نیز موثر می باشد
قالب وردپرس