رژیم نور در پرورش جوجه های گوشتی|نوردهی جوجه های گوشتی در سالن های پرورشیاريا منتخب|جوجه بوقلمون|جوجه شترمرغ| جوجه مرغ بومي
در مورد نور سه مسئله بایستی مورد توجه قرار گیرد. این مسائل عبارتند از دوره نور دادن، شدت نور و رنگ نور. ۱ – دوره یا الگوی نور :اگر چه استفاده از روش متتناوب تور در مرغان گوشتی از نظر رشد و راندمان مصرف غذا نتیجه بهتری می دهد ولی به علت نیاز به ساعت های اتوماتیک و عدم دسترسی تمام جوجه ها به غذا در فاصله زمانی که چراغ ها روشن هستند، امروزه بیشتر از روش نور مداوم در پرورش جوجه های گوشتی استفاده می شود. در روش متناوب در یک فاصله زمان معین چراغ های روشن و برای یک مدت معینی خاموش می شوند (مثلا یک ساعت نور ۳ ساعت تاریکی) که در مدت روشنائی جوجه ها غذا و آب مورد لزوم را مصرف می کنند و در زمان تاریکی بدون حرکت و بااتلاف انرژی کمتر غذای خورده شده را مورد استفاده قرار می دهند. در روش ۲۴ ساعت نور جوجه ها هر زمان که بخواهتد به غذا دسترسی دارند ولی همانطوری که گفته شد راندمان تبدیل غذا کمتر از حالت نور متناوب است.یکی دیگر از محاسن روش متناوب کاهش موی پرها روی لاشه است که در موقع پرکنی از لاشه جدا نمی شوند و لذا کیفیت لاشه را کاهش می دهند. ۲ – شدت نور :در پروش جوجه های گوشتی از نور با شدت کم استفاده می شود زیرا اگر شدت نور کم باشد حرکت جوجه کمتر و در نتیجه اتلاف انرژی کمتر است. از طرفی هرچه شدت نور کمتر باشد امکان اشاعه خودخواری یا کانیبالیزم نیز کمتر است. در سالن های پرورش جوجه های گوشتی شدت نور حدوداً برابر با ۳ تا ۴ وات در متر مربع است. ۳ – رنگ نور :از لحاظ رشد جوجه بین نور قرمز و نور سفید تفاوت بارزی نیست ولی امروزه بیشتر از نور قرمز استفاده می شود. استفاده از نور قرمز از اشاعه بیماری خود خورای جلوگیری می کند زیرا تمام محیط را قرمز کرده و جوجه قادر به تشخیص خون از سایر مواد موجود نیست همچنین نور قرمز آرامش بیشتری در جوجه ها ایجاد می کند و از تحرک زیاد آنها می کاهد، لذا اتلاف انرژی جوجه ها کم می شود. ب) رژیم نور در پرورش جوجه های تخمگذار و مرغان تخم گذار:اثر نور مصنوعی از طریق غده هیپوفیز و افزایش ترشح هورمون های این غده سبب افزایش در تولید تخم مرغ می شود. اگر جوجه های یک روزه تحت روش افزایشی روزانه نور باشند زودتر از جوجه هایی که به طور ثابت ۱۴ ساعت نور دریافت کرده اند بالغ می شوند و اگر همین جوجه های یک روزه با روش کاهشی نور مواجه باشند نسبت به جوجه هایی که ۱۴ ساعت نور می گیرند دیرتر بالغ می شوند. در این جا نیز نور باعث تحریک بیشتر و یا کمتر می شود. البته تنها نور مرئی است که سبب تحریک غده هیپوفیز می گردد و نور ماوراء بنفش و یا مادون قرمز اثری بر غده هیپوفیز ندارد. دیررس کردن و یا زودرس کردن بیش از حد مرغ نتایج مثبتی نخواهد داشت، زیرا در جوجه های زودرس تخم مرغ های تولید شده کوچک و ممکن است به علت عدم تکامل لوله تخم ، این لوله در اثر عبور تخم مرغ پیچیده و یا پاره شود. اگر جوجه ها دیرتر بالغ شوند اگرچه وزن تخم مرغ های آنها بیشتر است ولی تولید سالیانه آنها کم خواهد شد. لذا سعی شده است روش های مناسب نوری بکار گرفته شود تا این اثرات سو را به دنبال نداشته باشد
قالب وردپرس