حجم بدن بدون زرده: جوجه های گرمازده کوچکتر بوده و دارای ساک های زرده ی بزرگتر و جذب نشده می باشند. موارد حادتر عدم جذب کیسه ی زرده منتهی به زخم ناف بسته نشده می گردند. رنگ و قدرت جسمی: جوجه های سالم باید به رنگ زرد روشن باشند. جوجه های گرمازده به خوبی قادر به جذب کیسه زرده نبوده و لذا رنگدانه های مربوط به رنگ پرها، کمرنگ تر از حد نرمال می باشند. طول ساق پای جوجه: جوجه های گرمازده کوچکتر هستند چرا که آنها از پروتئین موجود به عنوان یک منبع انرژی در طول فرایند جوجه کشی استفاده نموده اند تا بعنوان سوخت جهت رشد ماهیچه ها. این امر هنگامی که طول ساق پای جوجه ها کمتر از حد استاندارد می باشد به وضوح قابل مشاهده است. رشد و نمو پرها: رشد و نمو خوب پرها، مترادف با رشد و نمو خوب جوجه در طول دوره ی جوجه کشی می باشد. جوجه ها باید چند ساعت پس از هچ، خشک و کرک دار شوند. البته رشد بیش از حد پرها نیز نشانگر هچ زود هنگام – و به احتمال زیاد گرمازدگی جوجه – به دلیل ماندن طولانی مدت در داخل سبدهای هچری می باشد. کنترل بیماری: یکی از نتایج حاصل از گرمازدگی جنین ها این است که آنها بیشتر مستعد بیماری “ای کولی” می باشند. ضایعات هچ آلوده و یا کرک های آلوده ی جوجه ها در هچری منابع اصلی عفونت باکتریایی می باشند. پیشگیری از بروز این بیماری نیازمند رعایت بهداشت تخم های جوجه کشی و بهداشت هچری می باشد.
قالب وردپرس